Tot nu toe is bij preventie en meting van besmetting voornamelijk gericht op deze twee besmettingsvormen. Recentelijk is er meer aandacht gekomen voor een derde besmettingvorm, namelijk door de synergie tussen straling en chemische effecten van VU. Er is aannemelijk bewijs dat het stralingseffect en de chemische effecten van VU een versterkend uitwerking kunnen hebben op elkaar en dat er sprake kan zijn van een zogenaamd ‘bystander effect’ van onbestraalde cellen. Dit werkt als volgt: de radioactieve straling van uranium bestaat uit alfadeeltjes. Als een cel ‘geraakt’ wordt door een alfadeeltje, stuurt het een signaal door naar de omliggende cellen. Deze gaan zich gedragen alsof ze bestraald zijn. In omstandigheden met veel zogenaamde bystander cellen, bijvoorbeeld door een blootstelling aan een lage dosis alfadeeltjes, draagt het bystander effect eraan toe dat het stralingseffect van het alfadeeltje versterkt wordt. Deze versterkende werking kan er toe leiden dat het DNA beschadigd wordt.19 Als een stof door zijn chemische aard in staat is het DNA te beschadigen, wordt dit ook wel een mutageen genoemd. Als zij daarbij kanker kunnen veroorzaken zijn de stoffen ook carcinogeen. Dit laatste lijkt nu ook van toepassing te zijn op VU.
Bron: Verarmd Uranium – tijd voor duidelijkheid – IKV PaxChristi
0 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.