Crisis in de politiek

Er is crisis in de politiek moppert senator Egdbert Schuurman van de ChristenUnie zaterdag 10 oktober jl in het radioprogramma Tros Kamerbreed. Zijn commentaar staat samengevat op de site van De Pers. Terwijl de wereld vergaat debatteert de Tweede Kamer over futiliteiten als de kosten van het Koninklijk Huis of het kopvod van Geert Wilders. Schuurman kreeg bijval van SP-Eerste Kamerlid Tiny Kox: “Het is allemaal klein bier waar de Tweede Kamer over spreekt”.

Het is al jaren geleden geconstateerd dat parlementariërs relevante onderwerpen links laten liggen en zich bezighouden met onderwerpen die het eigen falen maskeren. De crisis in de politiek waar Schuurman op duidt is niet gebruikelijk. Het is natuurlijk altijd bal in het parlement, het gaat nooit ergens over, maar vandaag de dag slaat de inhoudsloosheid van parlementariërs alles. Feitelijk heeft dat te maken met het amateurisme van de bewindslieden van de kabinetten Balkenende.

De onbekwaamheid van die bewindslieden is het meest nadrukkelijk aan het licht gekomen bij en tijdens de besluitvorming rond de oorlog in Irak. Premier Balkenende, zijn mede bewindslieden en de meerderheid van het parlement heeft met het politiek draagvlak voor de oorlog in Irak de zwaarste categorie internationale misdrijven gepleegd. Het gaat dan om bijvoorbeeld oorlogsmisdaden, genocide en misdaden tegen de menselijkheid. Het daar niet over hebben is bon ton in de politiek, en daar buiten. Begrijpelijk want er wel de mond over opendoen kan tot erkenning van schuld leiden, dat doet niemand graag.

Toch is het nodig het over de ware oorzaak van de crisis in de politiek te hebben omdat die oorzaak tevens de oorzaak is van de economische crisis en ook de basis vormt voor de olie-, voedsel- water- en klimaatcrisis. Het ongebreideld misdaden plegen door westerse politici in landen als Irak, Afghanistan en Pakistan, is de oorzaak van een groot aantal wereldomvattende crisissen. Het niet bespreken daarvan verzorgt dat de oorzaak van al die ellende niet in de kiem gesmoord raakt en blijft etteren en woekeren in de samenleving.

Hoewel het verkocht is als een goede zaak, met als bedoeling Irak te bevrijden van een meedogenloze tiran, is onder het mom van ‘responsibility to protect’ Irak met de grond gelijk gemaakt en zwaar vervuild met het dodelijke ‘verarmd uranium’. Heel Irak is gebombardeerd met wapens die zo gevaarlijk zijn dat ze op de lijst van verboden massavernietigingswapens thuis horen. Munitie met verarmd uranium is in voldoende hoeveelheden gebruikt een geavanceerd (stealth) atoomwapen. Geavanceerd (en stealth) omdat bij gebruik de bij atoomwapens horende mushroom cloud ontbreekt, maar de fall-out er niet minder om is.

In de internationale betrekkingen is algemeen bekend dat wapens met verarmd uranium in voldoende hoeveelheden gebruik tot genocide of althans massamoord leiden. Dat wordt de ‘dosis-effect-relatie’ genoemd, in kamerstukken staat genoteerd dat in ieder geval de Nederlandse politici bekend zijn met dat dodelijk effect. Toch ageert niemand in de politiek tegen gebruik van dat wapen door onder andere G.W. Bush of Nobel vredesprijs winnaar Obama en de zijnen. De crisis in de politiek bestaat er uit dat rond de 66% van de (oud) bewindslieden en parlementariërs passend bij de kabinetten Balkenende deelnemen aan onder andere genocide, massamoord, oorlogsmisdaden, terrorisme, gijzelen en doden hoofd bevriende staat en hoogverraad.

Hoogverraad is het samenstel van wetsovertredingen waardoor de interne veiligheid van de Staat in gevaar raakt. Het feit dat onze politici in het buitenland de zwaarste internationale misdrijven plegen rechtvaardigt ter zelfverdediging counter geweld, wat zich vertaalt in de verhoogde terreurdreiging, wat uiteraard de veiligheid van de staat intern aantast. Gelukkig is er een eenvoudige, makkelijk uit te voeren oplossing voor de huidige crisis in de Nederlandse politiek: het strafrechtelijk vervolgen van
de bovengenoemde misdadigers. Er zijn inmiddels diverse aangiften gedaan die kans maken tot crisisbeheersend resultaat te leiden. Een slame dunk case voor elke crisis bewuste officier van justitie.